Een verplaatsdag staat altijd in het teken van afscheid en welkom. Een verplaatsdag staat altijd in het teken van bestemming. Een verplaatsdag staat altijd in het teken van reizen. Een verplaatsdag is een dag met minimale belevingen. Vandaag was zo'n dag.
Vanochtend werden wij nog wakker in de rust van de Pantanal en Fazenda Hi-Fish, Pantanal Experiência. De groene zoden gingen alweer gebukt onder de brandende zon. Dit is niet echt winter zoals wij het kennen. Het ontbijt was speciaal voor ons verlengd. Dit is stereotiep voor deze locatie: als gast voel je je koning. Deze plek is een echte aanrader. De rust en klantvriendelijkheid zijn twee belangrijke factoren die deze locatie typeren.
De auto is weer strategisch geladen en wij rijden de poort uit. Ik zal zeker weemoedig aan deze plek terugdenken. Op de rode ondergrond stuitert de auto licht naar zijn nieuwe bestemming, Bonito. De navigatie laat het afweten, maar het is best wel weer een rechtlijnige bedoening. Bevreesd over de rit zijn wij niet. Het duurt ongeveer twee uur.
In Miranda stoppen wij nog even om naar de supermarkt te gaan en om te tanken. Zeker dat laatste doet pijn in mijn diepgewortelde Nederlandse hart. Bij het servicetankstation – ik raak geen slang aan – rekenen wij voor 32 liter benzine iets meer dan 26 euro af. Het doet pijn, pijn als ik denk aan de eerstvolgende tankbeurt in Nederland.
De weg naar Bonito is voor het grootste gedeelte goed en rustig. Er zijn grote delen van de rit waarbij wij geen auto om ons heen hebben, niet voor en niet achter. Ingrid vraagt zich onderwijl af waarom wij Nederlanders altijd zitten te zeuren over de afstanden. Bijvoorbeeld tussen Amsterdam en Maastricht, ongeveer wat wij vandaag rijden. Ik kan wel aangeven waar dit aan ligt en dat is puur het verschil in verkeersaanbod. Maar goed, ik snap haar punt.
De missende navigatie geeft in de stad Bonito iets meer uitdaging. Met de navigatiecapaciteit van Karsten arriveren wij nog redelijk snel bij het hotel. Inchecken gaat nog niet, dus beslissen wij te gaan lopen naar het centrum voor wat eten en drinken. Het lopen gaat mij alleen niet zo soepel af. Na de paardrijdsessie van gisteren loop ik nog steeds wijdbeens als een volleerd cowboy. Mijn liezen zijn niet in optimale staat.
Een restaurant in het vriendelijke centrum wordt snel gevonden. Een biefstukgerecht voor vier personen maakt de kosten aantrekkelijk. Het smaakt heerlijk, hoewel een bepaald persoon loopt te klagen over de bereiding van de medium biefstuk. Goed dat hem dat zo aangaat, het is immers zijn vak.
Het inchecken gaat vlot en alhoewel de kamers krap zijn, voldoen ze wel. Even chillen en terug naar het centrum om te winkelen en een lichte maaltijd te eten. Helaas is het voor veel winkels al te laat. Deze sloten hun deuren al rond zes uur. Dan maar eten, en een pizza is het doel. Na afkeuring van een paar pizzeria's komen wij uit bij Zapi Zen. De naam heeft weinig authentiek Italiaans, maar het is allemaal prima. Het digitaal bestellen, wat zeker niet de eerste keer is in dit land, werkt vlot en simpel.
De avond wordt voor mij afgesloten bij Bonito Beer. Het concept van een creditcard waarmee je verschillende bieren kunt proeven door zelf te tappen, vind ik erg grappig. Het werkt, en voor 30 real proef ik toch even 6 verschillende biertjes. Zou dit ook in Nederland kunnen?
Morgen gaan wij iets meer ondernemen, maar niet te veel. De laatste dagen in de Pantanal waren best heftig. Het blijft tenslotte vakantie.
Ps: Ik heb alleen de hele dag een nummer in mijn hoofd: " Bo-ni-to....Bo-ni-to". Kan alleen de titel en artiest niet meer voor de geest halen. (AI verteld mij dat het waarschijnlijk het nummer Bonito van de Spaanse band Jarabe de Palo is)
