De laatste dag van een mooie reis. Een paar laatste vluchten en dan weer thuis. Wat een onderneming was het, maar wat een mooie onderneming. Reizen op een vreemd werelddeel waar zo veel anders was, maar ook zoveel hetzelfde. De wereld is dan verdeeld, maar het is onze wereld, waar wij allen samenleven als mensheid. Het lijkt allemaal zo anders, maar in de kern is het overal hetzelfde. Sleep, work, eat and relax.
De ochtend hebben wij nog vrij en we lopen in de buurt van het hotel door een winkelbuurt. Het is echt een Braziliaanse aangelegenheid. Het verschil tussen de winkels is groot. Een bouwval naast een strak ingerichte landelijke keten, in deze straat kan het allemaal. Een beetje gek worden wij wel aangekeken, maar goed, dat is niet voor de eerste keer in deze drie weken; je raakt er aan gewend.
Struinend gaan wij de etalages af op zoek naar misschien een laatste souvenir. Het is hier te vinden als je langs het geel van de voetbalshirtjes kunt kijken. Het WK is dan wel over, maar de voetbalgekte is er hier niet minder op geworden. Er worden nog metalen plaatjes met Rio en de Copacabana gevonden. Mooi om onder de overkapping te hangen. Zelf kan ik niet voorbij de voetbalgekte lopen zonder een lokaal voetbalshirtje te kopen van de huidige leider van de Braziliaanse competitie, Palmeiras.
Na een hapje eten, niet echt een succes, gaan we terug naar het hotel. Koffers ophalen en een Uber pakken. Het is net één uur in de middag. De Uber is er snel en ik trek de kofferbak in twijfel. Een Toyota Yaris is in Nederland niet de grootste auto, maar hier schijnt een XL-versie te bestaan, die een mooie Braziliaanse kont heeft waar makkelijk vier koffers in passen. Ik sta met mijn mond vol tanden.
Op de luchthaven gaat alles soepel en is het bij het inchecken, de security en het boarden niet druk. Het vliegtuig van Lufthansa is niet eens helemaal vol. Er zit niemand naast mij en links is het gangpad. Het entertainmentscherm is weer om van te smullen en ik kijk een reeks FBI-afleveringen en de film Michael. De vlucht loopt perfect en de standaard van de maatschappij ligt erg hoog.
Bij de landing op Frankfurt moeten wij weer eens op zoek naar een oortje van Jesper. Die kleine krengen vallen nogal eens. Vannacht probeerde hij hem al te vinden — ik zag de lichtstraal van zijn mobiele zaklamp recht op mij afkomen — maar dat was even te lastig. Als de rij achter hem vertrokken is, ga ik op mijn knieën. "Gevonden!" en dat binnen 10 seconden.
Door de omboeking ben ik wel een beetje geladen. Geladen met frustratie over de lange, ongewenste overstap. Het uitblijven van extra compensatie voor een kleine versnapering vind ik gewoon klantonvriendelijk. De Lufthansa-balie wil niet meewerken, want ja, ITA Airways is de schuldige in dit verhaal. Wat heb je dan aan de Star Alliance (samenwerking van onder andere Lufthansa en ITA Airways) als het alleen maar voor de bühne is en in dit soort gevallen de klant niet centraal stelt? Ik kan hier zo slecht tegen. Grote bedrijven, en in het bijzonder luchtvaartbedrijven, lijken te genieten van het Goliath-complex. Wanneer houdt dit eens op?
Ik slik en probeer mijn gevoel van de totale reis niet te laten beïnvloeden door de kleine laatste drempel of rimpeling in het water. Het gevoel dat wij een unieke beleving hebben meegemaakt. Het aantal gereisde kilometers staat in Polarsteps op bijna 26.000 en er is nog één etappe te gaan. Steden gezien, natuur beleefd, eten geproefd en geuren geroken. Een einde aan een mooie reis met nog een laatste overpeinzing. Er volgen nog wat reviews van onze belevingen, maar het is voor de echte beleving weer een jaar wachten. Waarnaartoe, wie zal het zeggen? Opties zijn besproken, maar nog niks is vastgesteld.
Brazilië, een land van ritme en van mooie kleuren,
De passie is er in alle vezels van het land te bespeuren,
Ik laat je achter met de boodschap: tot ziens,
Want wie de energie hier voelt, vergeet het geenszins.
Nog één samba in de verte, het feest is pas net begonnen,
Waar de warmte van de mensen straalt boven alle zonnen.
Neem het ritme met je mee, diep verborgen in je hart,
Als een kleurrijke herinnering voor een mooie nieuwe start.
