Met een lichte kater gingen wij naar bed. Het verlies van Brazilië verstoorde onze mogelijkheid op een volksfeest in de straten van Rio. Het besef dat het niet genoeg was en is met deze selectie, straalt van de schouders van de Brazilianen af. Wij kunnen in ieder geval de correcte psychische bijstand leveren aangezien wij ervaringsdeskundigen zijn. Het leven en dus ook onze vakantie gaan door. Op naar een nieuwe plek en een nieuw verblijf, wij gaan ons verplaatsen.
Via Uber heeft Ingrid een transfer geregeld naar de pier waar wij een boot kunnen boeken naar het eiland Ilha Grande. Het was prijstechnisch de beste optie, hoewel er wel wat stress bij komt kijken. De twijfel of de auto wel geschikt is voor ons kofferarsenaal valt nog te bezien. Hier is het namelijk niet mogelijk, althans niet goed, om de wensen voor de auto te differentiëren. Dit in tegenstelling tot hoe dit in Thailand ging. Daarbij rijden er hier weer veel andere typen auto's rond, die in Europa niet hun rubber verbranden. Een Volkswagen Taos zegt ons niets.
Met wat zoeken en vergelijken moet het wel goed komen. Alleen blijft Ingrid voorzichtig in haar acceptatie van de feiten. Als in de ochtend de auto de hoek omdraait, zijn de zorgen weg en wordt de rit richting de pier aangevangen.
Onze chauffeur Rodolpho stuurt zijn Taos op soms bedenkelijke wijze door het verkeer. Is het niet vanwege zijn WhatsApp-gesprekken met het thuisfront, dan is het wel door de diepte van het gaspedaal. Allemaal nog binnen de normen van het toelaatbare.
Hij zet ons voor de pier af en als door een echte roofvogel worden wij besprongen voor een ticket voor de overvaart. Met onze handen en Google Translate wordt de deal gesloten. De hele trip, Uber plus boot, komt op deze manier vele malen goedkoper uit dan geoffereerd door menig andere partij. Voordeel dus als je het zelf doet.
De Flexboat van Vila Nova Tours brengt ons in enkele minuten naar Ilha Grande. De aankomst doet mij denken aan een mengeling tussen Tioman en Koh Phi Phi. De gehele vibe is zo anders dan de stad en Brazilië is nu zo veranderd van gedaante, dat ik meer empathie kan opbrengen voor het land.
Met militaire precisie lopen wij naar ons verblijf. Dat een deel van de weg onverhard blijkt te zijn en voorzien van redelijk wat hemelwater, mag de pret niet drukken. De sleutels liggen voor ons bij de gesloten receptie van Pousada Paloma.
De kamers zijn ietwat krap, maar van goede kwaliteit. Met enige spoed begeven wij ons naar het strand voor een drankje. De eerste tent die wij tegenkomen voldoet aan de wensen en daarom ploffen wij neer.
De sfeer op het strand is even schilderachtig als relaxed. Juist de mix waar ik na de drukke stad wat behoefte aan heb.
Als wij terug arriveren in het verblijf, wordt er even gerust. Om 18 uur wordt er ingecheckt en treffen wij een dame die meer dan perfect Engels praat. Uniek. Ze geeft veel informatie over de tours en het eiland. Zeer waardevol.
Op Google wordt met een 4.9 het restaurant Espetaria Kispetto gevonden. Het is wat basic in uiterlijk vertoon, maar het eten is goed en veel. Enige minpuntje was de bereiding van de steaks. Deze voldeden niet aan onze instructies (medium), maar goed, het was erg smaakvol.
Na alle commotie over het intrekken van de rode kaart voor de USA, waren wij meer dan geïnteresseerd in het verloop van de wedstrijd. Dit werd gedaan in een simpel maar druk barretje. De drukte was gerelateerd aan de hoogte van de prijzen: laag. De uitkomst van de wedstrijd stelde ons tevreden.
Weer een dag voorbij. Komende dagen even genieten hier op het tropische oord. Alleen mag de temperatuur nog iets gaan meewerken.
