zaterdag, oktober 24, 2026
select language:

Het is allemaal komedie

Eerlijke columns over humor en comedyseries

Humor is persoonlijk, maar een goede komedieserie weet precies de juiste snaren te raken. Op deze pagina verzamel ik mijn columns en recensies over komedie. Of het nu gaat om herkenbare sit-coms, schurende Spaanse producties of taboedoorbrekende verhaallijnen: ik kijk verder dan alleen de snelle lach. Met oog voor sfeer, maatschappelijke thema's en de vraag of humor functioneel blijft, vind je hier een kritische én vermakelijke blik op het huidige comedyaanbod.
17 september 2026 36
Als je het hebt over humor van het eiland aan de andere kant van het Kanaal, kun je simpelweg niet om hem heen. Hij is zowat de verpersoonlijking van de Britse humor. Maak ik hem hiermee te groot? Nee, zeker niet. Iedereen ter wereld kan zijn gezicht uittekenen, wat voornamelijk komt door een van zijn alter ego's die model staat voor grenzeloze humor: bijna geen tekst en pure mime. Ik heb het natuurlijk over Mr. Bean en zijn vertolker Rowan Atkinson.

Ride or Die

De tip om deze serie te gaan kijken, kwam uit de Bright podcast, mijn wekelijkse bijpraat over nerd stuff. Tijdens de tip werd aangegeven dat de hoofdrol wordt vertolkt door Hannah Waddingham. De referentie naar de serie Ted Lasso, net bekeken in het vliegtuig naar Brazilië en waar zij ook een hoofdrol in vertolkt, maakte mij direct enthousiast. Voor deze twee series kende ik haar alleen uit de Kerst-Baileys-reclame, maar dat geheel terzijde. Buiten de persoonlijke interesse in de actrice, kwam de samenvatting van het verhaal ook leuk over. Twee hartsvriendinnen waarvan één een huurmoordenares, Hannah, blijkt te zijn en dat wist de ander niet. Samen vluchten zij met haar skills en blijven ze uit handen van de Albanese maffia. Genoeg ingrediënten om deze actiekomedie van leuke situaties te voorzien.

Hannah in Kerst Baileys Reclame

In een redelijk tempo heb ik de serie bekeken op Prime. Het eerste, en tot nu toe enige, seizoen bestaat uit 8 afleveringen. De cast is erg goed gekozen. De hoogblonde Britse Judith (Hannah) en de Amerikaanse donkere dame Debbie (Octavia Spencer) kunnen qua fysiek niet meer uit elkaar liggen. Desondanks zijn het vriendinnen en beleven ze in de serie dus een rollercoaster. Als Debbie door haar man in de onderwereld belandt, waar Judith rakelings langs geraakte door een opdracht, slaan ze beiden op de vlucht. Tijdens de vlucht proberen zij te achterhalen hoe zij in die wereld zijn beland en hoe ze dat willen gaan oplossen. De actie in de serie raakt af en toe een slapstickgehalte, neem bijvoorbeeld het springen uit een rijdende trein of vluchten op een Italiaanse bromscooter, maar dit doet niet af aan de spanning.

De verschillende verhaallijnen worden correct en boeiend in elkaar gevlochten. De herkomst van het beroep van Judith en het carrièrepad van Debbie worden via verschillende flashbacks correct ingepast. Niet altijd vind ik dat even sterk overkomen, flashbacks om een verhaal te maken, maar hier past het in de serie en de tijdslijn. De smaak van de komedie is zoet en ondersteunend aan het verhaal en de karakters. Zoals al gezegd, de cast is perfect gekozen voor het verhaal. De productie is van hoog niveau geweest als je de locaties meeneemt waar de dames op hun reis voorbij gaan. Geen rijtjeshuizen uit Zoetermeer en de Lada van mijn tante wordt ook niet gebruikt.

Het einde, natuurlijk open om een nieuw seizoen als optie te hebben, viel mij een beetje tegen. De referentie naar de verhaallijn van het eerste seizoen was mij gewoon niet helemaal duidelijk. Hier was misschien iets meer uit te halen om de cliffhanger iets hoger op te hangen. Al met al een aanrader op het gebied van humor en op het gebied van actie. Ik voel mij al een beetje fan van Hannah Waddingham en ben benieuwd welke volgende serie ik van haar kan gaan bingen. Van Ted Lasso moet ik ook nog wel een paar seizoenen bekijken, maar goed, het gaat niet zo ver dat ik speciaal Apple TV ga nemen. Een diehardfan ben ik dus nog niet!

  • Hits: 61

Jouw reactie

Als antwoord op Some User

Lees ook:

14 september 2026 49
Het zal wel met de leeftijd te maken hebben dat ik steeds nostalgischer word. Niet dat vroeger alles beter was; het was vooral anders. Komedie is — zoals ik al vaker op dit blog heb geschreven — veranderd door de jaren heen. Naast de vorm is er tegenwoordig simpelweg veel meer beschikbaar én beter gecategoriseerd. In het kader van nostalgie wil ik het vandaag hebben over de serie Perfect Strangers . In de jaren 80 werd deze titel op de Nederlandse televisie nog vertaald als Volmaakte Vreemden . In onze hedendaagse, verengelste maatschappij is dat bijna ondenkbaar. Het was overigens niet de populairste serie uit die tijd. Waarom eigenlijk niet, weet ik niet precies; ik vond de energie tussen de twee hoofdrolspelers in ieder geval enorm aanstekelijk.
11 september 2026 48
Iedereen heeft zijn favorieten. Sommige daarvan zijn algemeen geaccepteerd, terwijl andere weer controversieel zijn. Je voorkeur voor een voetbalclub uitspreken is geaccepteerd, maar praten over een favoriete zoon of dochter... u begrijpt mij. Over acteurs en actrices kun je een behoorlijke discussie voeren, maar over het algemeen wordt je mening niet snel veroordeeld. Als je van mijn leeftijd bent, is de kans groot dat alles wat met Friends te maken heeft positief wordt ontvangen. Ik ken maar weinig mensen die de cast, de serie en de herhalingen niet geweldig vinden. Bij het zien van de cast van de zwarte komedie No Good Deed werd ik dan ook direct enthousiast, want 'Phoebe' (Lisa Kudrow) speelt een hoofdrol — iets wat een zeldzaamheid is.
4 september 2026 67
Het is opvallend dat veel series waar ik bij blijf hangen mede zijn geschreven en/of geproduceerd door Chuck Lorre. Hij is voor mij verantwoordelijk voor heel wat schouderklopjes en lachsalvo's. Als er dan een serie op Netflix verschijnt waarin zijn naam prominent naar voren komt, twijfel je geen moment. Het gaat hier om de serie Leanne , met in de hoofdrol de gelijknamige comedienne Leanne Morgan, die ook medebedenker en -schrijver is.
1 september 2026 57
Tot het frustrerende aan toe kan ik re-runs van comedyseries blijven kijken. De programmering van Veronica tussen zes en half negen 's avonds staat dan ook bijna standaard op mijn scherm aan. Steeds vaker krijg ik sarcastische opmerkingen te horen dat ik een bepaalde aflevering al duizend keer heb gezien. Gelaten staar ik dan naar het scherm en sluit ik me af voor de vervelende achtergrondgeluiden in de kamer. Wat dat betreft ben ik erg nostalgisch ingesteld en kan ik enorm genieten van oude comedyseries.
29 augustus 2026 60
Met enige bedenkingen begon ik aan deze Spaanse serie. Niet vanwege de taal of de herkomst, maar puur om de verhaallijn. In de comedypresentatie wordt namelijk wel erg vaak geprobeerd te schuren tegen de preutse samenleving: seks is immers een makkelijke manier om de lachers op de hand te krijgen. Het gegeven dat een conservatieve dame via porno de videotheek van haar man probeert te redden, voelde voor mij vooraf dan ook als een goedkoop cliché. Na het zien van het seizoen blijft dat gevoel deels overeind, al zijn de aangesneden thema's wel degelijk pakkend.
25 augustus 2026 61
De tip om deze serie te gaan kijken, kwam uit de Bright podcast, mijn wekelijkse bijpraat over nerd stuff. Tijdens de tip werd aangegeven dat de hoofdrol wordt vertolkt door Hannah Waddingham. De referentie naar de serie Ted Lasso, net bekeken in het vliegtuig naar Brazilië en waar zij ook een hoofdrol in vertolkt, maakte mij direct enthousiast. Voor deze twee series kende ik haar alleen uit de Kerst-Baileys-reclame, maar dat geheel terzijde. Buiten de persoonlijke interesse in de actrice, kwam de samenvatting van het verhaal ook leuk over. Twee hartsvriendinnen waarvan één een huurmoordenares, Hannah, blijkt te zijn en dat wist de ander niet. Samen vluchten zij met haar skills en blijven ze uit handen van de Albanese maffia. Genoeg ingrediënten om deze actiekomedie van leuke situaties te voorzien.
Humor is zeer persoonlijk !
Wat ik leuk vind, spreekt een ander wellicht ook aan — al geldt dat lang niet voor iedereen. Humor verandert immers door de tijd heen, maar wordt evengoed gevormd door cultuur. Wel vervagen die culturele grenzen steeds meer door de invloed van sociale media. Kortom: je kunt er uren over discussiëren en reflecteren.