De classificatie van deze serie is discutabel als je er alleen het label Comedy aan hangt. Sowieso zie ik recentelijk meerdere series aangeprezen worden om lekker mee te lachen, maar of dat nou altijd geheel volstaat, is dan maar de vraag. Hoeveel lachjes er per minuut van het gelaat moeten afstralen alvorens iets een komedie mag heten, kan ik nu in deze startalinea over de serie Upload niet direct verschaffen. De serie is vermakelijk, maar als er naast de aangegeven classificatie ook Drama vermeld staat, kan dit wat fronsende wenkbrauwen geven.
In 2020 is de serie Upload verschenen. Deze liep vier seizoenen (laatste seizoen in 2025) en is te streamen via Prime. In een totaal van 29 afleveringen word je meegenomen in het verhaal van een computerprogrammeur levend in het jaar 2033. De informatietechnologische ontwikkelingen zijn zo hard gegaan dat zelfrijdende auto's en volledig dienstbare AI-oplossingen de dagelijkse beslommeringen vergemakkelijken. De ontwikkeling dat men zijn bewustzijn kan ‘uploaden’ naar een digitaal hiernamaals, is natuurlijk sterk overdreven en dan ook de vruchtbare voedingsbodem voor de glimlachen voor de aloude beeldbuis. De hoofdpersoon, Nathan Brown, wordt vermoord en zijn ziel wordt verplaatst naar Lakeview: een digitaal hiernamaals voor de rijke aardbewoner. Dit wordt bekostigd door de familie van zijn vriendin Ingrid Kannerman. Het laatstgenoemde karakter lijkt in doen en laten redelijk geïnspireerd door Paris Hilton.
Door zijn verplaatsing naar de digitale wereld, die volledig in contact staat met de analoge wereld, ontstaan er veel gekke verbanden. Zo wordt Nathan verliefd op zijn engel, klantenservicemedewerkster Nora van de digitale provider Horizon, ontstaan er vriendschappen met andere zielen en is de AI in de digitale wereld fysiek gemaakt door een mannetje met rood haar, die dus in verscheidenheid voorkomt in de wereld.
Het verhaal begint alleen wat abrupt; er was nogal wat haast in de aanloop. Naar het schijnt wordt de hoofdpersoon vermoord en sneller dan nodig geüpload naar het nieuwe hiernamaals. Dit is de voeding voor het eerste seizoen, waar Nathan naarstig op zoek gaat naar de reden van zijn dood. In de overige seizoenen gaat het meer over de weerstand tegen de digitale wereld en haar oneerlijke spreiding der mogelijkheden. Alleen de gegoede burger kan zijn datalimieten zo opstrekken om goed te kunnen ‘leven’.
De shortcuts vallen in sommige episodes op, maar laten je niet wegkijken van de rariteiten die de schrijvers uit hun brein laten ontstaan. Alleen valt op dat naar het laatste seizoen toe de hiaten in de kleine bochtjes steeds opvallender en irritanter worden. De top daarin wordt bereikt als de schrijvers in sneltreinvaart (slechts vier afleveringen) het verhaal tot een einde brengen. Het begin van seizoen vier is qua constructie zo vreemd — waar ontstaat de vriendschap tussen aloude concurrenten Nora en Ingrid, en waarom wonen zij samen met Aleesha (collega van Nora) die zich opgewerkt heeft bij Horizon? — dat ik bijna terug wilde spoelen om de ideeën alleen al te snappen.
Het algehele gevoel over de serie zit bij mij ergens tussen de zes en de zeven. De kritische noten over het verder digitaliseren van onze maatschappij zijn spot on en grappig. De volstrekte hiaten in de verhaallijn maken het alleen soms moeilijk om met passie de serie verder te kijken. Als dit een bedoeling is geweest van de schrijvers, dan hebben ze dat niet volledig goed gedaan. De hilariteit was niet op een zodanig niveau dat de absurditeit won van de onvolledigheid. Buiten dit moet ik er niet aan denken dat wij over slechts 7 jaar (in 2033 speelde het zich af) technologisch leven op het niveau van de serie. Noem mij oud en belegen, maar techniek hoeft niet alle onvolkomenheden in ons bestaan op aarde op te vangen.
Informatie over de cast en serie op Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/Upload_(TV_series)
