Het zal wel met de leeftijd te maken hebben dat ik steeds nostalgischer word. Niet dat vroeger alles beter was; het was vooral anders. Komedie is — zoals ik al vaker op dit blog heb geschreven — veranderd door de jaren heen. Naast de vorm is er tegenwoordig simpelweg veel meer beschikbaar én beter gecategoriseerd.
In het kader van nostalgie wil ik het vandaag hebben over de serie Perfect Strangers. In de jaren 80 werd deze titel op de Nederlandse televisie nog vertaald als Volmaakte Vreemden. In onze hedendaagse, verengelste maatschappij is dat bijna ondenkbaar. Het was overigens niet de populairste serie uit die tijd. Waarom eigenlijk niet, weet ik niet precies; ik vond de energie tussen de twee hoofdrolspelers in ieder geval enorm aanstekelijk.
Het gegeven van twee neven uit totaal verschillende werelden die elkaar niet kennen, maar door toeval gaan samenwonen, biedt al genoeg stof voor hilariteit. Tel daar bij op dat de één uit Griekenland komt — Balki (Bronson Pinchot) — en de ander uit Amerika — Larry (Mark Linn-Baker) — en je hebt alle ingrediënten voor vermakelijke televisie. Met name de rol van Balki wordt perfect neergezet. Zijn accent en de timing van de grappen zijn spot on en zouden zelfs nu nog overeind blijven. Een remake zou dan ook helemaal niet zo'n gek idee zijn, al blijft het lastig om iemand te vinden die de rol net zo onnavolgbaar kan invullen als Bronson Pinchot.
Wat de serie echt uniek maakt, is de fysieke komedie. Hierin zijn duidelijke parallellen te zien met andere humor uit die tijd, zoals de Pink Panther-films met Peter Sellers of de Nederlandse kluchten van Piet Bambergen en Joop Doderer. Iconisch is natuurlijk de Dance of Joy, een knipoog naar Balki's afkomst. De fysieke dynamiek spat er zelfs nu nog af als je de losse (vaak van slechte kwaliteit) fragmenten op YouTube bekijkt.
"Don't be ridiculous!" — met Griekse tongval — was dé catchphrase van de serie. Balki gebruikte deze uitspraak telkens wanneer hij geconfronteerd werd met zijn eigen onwetendheid over de Amerikaanse leefstijl, wat steevast voor een grote lachsalvo zorgde.
Bij dit soort klassieke series vraag ik me altijd af of ze tijdloos zijn. Zou deze humor vandaag de dag nog werken? Mijn vermoeden is dat de serie met een paar kleine aanpassingen nog steeds prima mee zou kunnen. De vraag is alleen wel of de cultuurverschillen tussen Griekenland en Amerika nu nog steeds zo groot en onbekend zijn. Kan zo'n onnozele Griek tegenwoordig nog wel op tv?
In Nederland werd de serie tussen 1986 en 1993 uitgezonden door de KRO. Na 150 afleveringen was Balki trouwens nog steeds niet helemaal geïntegreerd in de Amerikaanse samenleving. Laat Trump het maar niet zien!
PS: Acteur Bronson Pinchot is mij daarnaast vooral bijgebleven uit de Beverly Hills Cop-reeks (waarvan het laatste deel uitkwam in 2024). Hij speelt daarin een flamboyante galeriehouder die Axel Foley meerdere keren helpt bij het oplossen van een zaak. Er zit een lichte typecasting in richting zijn personage Balki.
Weetje van de dag: De bekende sitcom Family Matters (1989–1998, bekend van Steve Urkel) is een spin-off van Perfect Strangers. De personages Harriette en Carl Winslow maakten namelijk hun debuut in deze serie!
