De dag begint en dan ook met de naweeën van de avond ervoor. Als alles aangekleed is... De waterpokken zijn niet meer te tellen bij Karsten. Hij zit er helemaal onder, maar echt last heeft hij er niet van. Dat scheelt een hoop. Als de camper ingepakt is, rijden we weg. We hebben in de boeken gelezen dat we voor de Hoover Dam een security check krijgen. Voordat we bij de dam komen, ontbreekt deze ook niet. We worden in een fuik geleid en moeten alle luiken openen. Ik krijg het eerste compartiment niet open en de norse beambte heeft weinig geduld. Gelukkig met alleen de buitenkant open, worden we goedgekeurd.
Dan de dam, de weg ernaartoe geeft je wel kriebels om te komen. Een enorme put in een zeer dor land. We zien de brug in aanbouw. De ingenieurs zijn druk bezig dit op te lossen, maar dat duurt nog zeker een jaar. Als we na een tijdje in langzaam verkeer gezeten te hebben de dam in zicht krijgen, zijn we teleurgesteld. Het stelt in onze beleving te weinig voor. We rijden erover en hopen aan de andere kant snel te keren of een andere weg te vinden, maar helaas. Na de zoveelste detour van deze vakantie dienen we ons net te melden voor de check van de andere kant. De procedure is net anders; ook hier krijg ik hetzelfde compartiment niet open, en worden weer goedgekeurd. De file naar Las Vegas is langer en in stropende vaart gaan we wederom over de Hoover Dam.
Als we deze teleurstelling achter ons laten gaan we op naar een speelgoedwinkel. Op de heenweg hebben we deze eindelijk gespot. Belofte maakt schuld dus zijn we daar wel even bezig. De prijzen zijn hier ook redelijk. Niet veel, maar toch. Met twee tassen vol rijden we terug naar de KOA campground. Onderwijl een pizza gehaald omdat de man met reclamebord wel erg zielig is en deze het alweer kwijt is. Het is laat en er moet nog gewassen en gezwommen worden. Het wassen lukt, maar doordat de wind vandaag koelt en het water bijna ijs is, laten we het zwemmen achterwege voor een beetje poedelen.
Vanavond gaan we met z'n allen op stap om de lichtjes te spotten en hopen we op nog ergens een showtje. Ik kan vandaag wel merken dat het vrijdagavond is. De straten stromen vol en vrijgezellenparty's vullen het voetpad van The Strip. Harm filmt het ene na het andere en eerlijk waar klik ik ook wat af. De lichtjes maken het er mooi. Als we een show van de verkeerde kant van de weg willen bekijken, vulkaanshow bij The Mirage, vindt Jesper het alleen maar eng. Dan maar doorlopen. Deze avond zie ik weer andere dingen dan de twee avonden ervoor. Ik weet alleen niet of ik alles aanschouw met ongeloof of bewondering. Het zal waarschijnlijk een mix zijn.
We bezoeken ook nog het Caesars Palace. Eigenlijk zijn we op zoek naar wat Harm en Henny de avond ervoor hebben gezien. Tot op het eind kunnen we het niet vinden. Het blijken de Forum Shops te zijn. Buiten de uithangborden van de dure bekende merken is alles weer doorgetrokken in de fantasie-Romeinse stijl. Het plafond lijkt wel een echte blauwe lucht. Dit is zeker de moeite waard geweest. Nu was het open, woensdag toen wij hier liepen was het gesloten, ondanks hetzelfde tijdstip. Toch ook hier geen 24/7-economie. Bij de Mac (?) lopen we terug, want wij zijn toch geen ezels, en schieten nog wat beelden. Als we terug zijn was dit ons avontuur in deze entertainmentstad. Met een beetje moeite nemen we afscheid van de volwassen Disney van deze stad. Het is dan ook wel opvallend dat ze hun lichtjes uit hebben gelaten, op de billboards en drank na. Is dit de crisis?
