Het druistig, onrustig en zenuwachtig gevoel heeft plaats gemaakt voor rust en berusting. We willen naar huis. Zoals altijd gaan de laatste dagen altijd sneller voor het gevoel dan als de eerste dagen. Niettemin is het een erg leuke vakantie geweest. De laatste hele dag spenderen we voornamelijk met shoppen, inpakken en schoonmaken. Het shoppen doen we expres een uur vanaf de zogeheten drop off van de camper. Via wederom de nuttige plaatsen van Tom-Tom, echt heel handig hebben we de keuze gemaakt om Stoneridge Mall aan te doen.
Om de laatste instructies in het droevige weer de speaker van m'n multi-tool verlaat, draaien we een grote parkeerplek op waar de aanhangborden wederom de bekende warenhuisketens tonen. Macy's, JC Penney en Sears zijn geen onbekende meer na vier weken cruisen. Als je de kopieën van formules hier ziet, snap je de vergaande segmentatie van de Retail markt in Nederland niet. Maar dit is dan wel Amerika waar ketens ook zomaar verdwijnen getuige de schreeuwerige leegstaande borden bij Gottschalk. Het winkelcentrum brengt gelukkig een sterk arsenaal aan verschillende winkels. Alle ingesloten tussen de grote ketens.
Het zijn zoals altijd voornamelijk ruim geassorteerde modewinkels. Verdwaald vinden we een bekende naam van het Europese vaste land. Het gaat dan wel om H&M, maar de mode en het assortiment herken ik niet. De winkels van Abercrombie en Fitch zijn mooi ingericht. Wat me daarbij opvalt is de donkere stijl van de inrichting. Door de raamluiken voor de etalage en de donkere inrichting maakt het een knusse sfeer. Het is in ieder geval heel onorthodox, of daar voor mijn gevoel.
Er wordt hier en daar weer iets aangeschaft als we dan een uren later de mall verlaten. Het philly steak broodje van Subway ligt daarbij nog lekker in de maag. Bij het verlaten is het weer nog droeviger geworden. De regendruppels zijn vergroot en de lucht een tintje grauwer geworden. De tank is aardig leeg dus zoek ik met de nuttige plaatsen een station in de buurt. Daarbij het liefst voorzien van een Supermarkt buurman. We vinden deze, na een halsbrekende U-turn, volgens Ingrid, bij Safeway. Even nog de laatste items voor de terugreis en de klantenpas gebruiken. Het tankstation is ook van dezelfde naamgever. De pas komt ook hier van pas. Tip: als je dus gaat reizen met RV in de US, zorg voor de klantenkaarten van grote supermarkten. Er is namelijk vaak ook een tankstation en de korting kan aardig oplopen. Dit hoeft een Zuinige Hollander maar één keer te horen.
Als we dan gaan tanken staat er een vrijgevige Amerikaan naast ons te tanken. Hij heeft al een aardig tegoed opgebouwd en wil dit met ons delen. Helaas zijn wij al in proces en krijgen al drie cent per gallon korting. Het blijkt een aardig gebaar. De man is daarnaast aardig en vraagt waar we vandaan komen. Parijs ging hij volgende maand naar toe, Amsterdam was al eens geweest en dat was voldoende. Did you see the red lights?
Binnen twintig minuten staan we voor onze plek van de avond. 'Het Frans Bauer' achtige kampgebied doet vreemd aan. De eigenaar Mr George heeft iets weg van Piet Bambergen met snor. Naast de Amerikaanse Bauertjes heeft Mr George meer een klein aantal plekjes voor een nacht. Het plekje wat we krijgen is nauwelijks groot genoeg voor onze reizende woning. Mr George plant na installatie twee oranje pionnen voor onze camper. We steken namelijk wel iets uit.
Het bier moet op. Dus snel inpakken en dan kunnen we nog een winnaar aanwijzen in onze Klaverjas Battle. De stand van de laatste match is 13-12 voor Henny en ik. Veelvuldig wordt het bier gepakt en we laten welgeteld 1 biertje over. De score van de gehele vakantie qua bier is 130 stuks geworden en de eindstand van het klaverjas is de onheilspellende stand 13-13 geworden. Een wankel evenwicht? Misschien hebben de laatste biertjes bij mij wel het inzichtelijke klaverjasvermogen, voor zover aanwezig, wel beïnvloed. Nadelig dan wel. Hoewel de kaarten menig maal ook bedroevend slecht toebedeeld werden. Er loopt nog een onderzoek naar steekproeven bij het schudden.
Morgen de camper inleveren. Een moeilijk afscheid, want ik vond het erg gaaf om met deze bak te rijden. Het gehele reizen op deze manier is erg goed bevallen. Het inleveren wordt wel weer erg spannend. Wat moeten we betalen voor het ‘missende onderdeel’?
